Badanie per rectum

Jest to rutynowe, a jednocześnie mogące pomóc zdiagnozować wiele poważnych schorzeń badanie. Niestety, może wywołać u pacjentów pewien dyskomfort, dlatego też często budzi obawy. Co należy jednak zaznaczyć, badanie per rectum, choć nieprzyjemne, nie wywołuje szczególnego bólu, dlatego też chorzy nie powinni się go bać. Wykorzystywane jest ono w takich dziedzinach medycyny jak ginekologia, proktologia, urologia czy andrologia (leczenie chorób męskiego układu płciowego).

Po pierwsze, warto dowiedzieć się, czym właściwie jest i jak się je wykonuje. Polega ono na badaniu odbytu oraz jego okolic. Lekarz ma cały czas założone rękawiczki. Pacjent zostanie poproszony o położenie się na boku, na plecach lub też o ułożenie się w pozycji klęczącej (podpierając się na łokciach). Samo badanie wykonywane jest bez znieczulenia. Lekarz początkowo ogląda okolicę odbytu w poszukiwaniu śladów krwi, owrzodzeń, otarć, zaczerwienień, pęknięć skóry, żylaków, ropni, torbieli oraz innych zmian, które mogłyby zwiastować pojawienie się nowotworu czy też chorób przenoszonych drogą płciową. W kolejnym etapie badania lekarz delikatnie wsuwa palec (z nałożonym żelem znieczulającym) do odbytu, przesuwając go na odległość około 8cm. Ocenia stan kanału odbytu i napięcie zwieraczy. Następnie, po wyjęciu palca, analizuje zawartość bańki odbytnicy.

Warto również dowiedzieć się, jakie objawy mogą wskazywać na konieczność wykonania takiego badania. Są to między innymi:

  • obecność krwi w stolcu;
  • utrata masy ciała;
  • krwawienie z odbytnicy;
  • dodatnie badanie na krew utajoną w kale;
  • bóle brzucha oraz okolic odbytu;
  • anemia;
  • problemy z wypróżnianiem;
  • nieprawidłowa wydzielina z odbytu;
  • zaparcia, biegunki.

Dodatkowo, jest to jedno z badań profilaktycznych w raku prostaty, jelita grubego oraz odbytu. U kobiety wykonuje się je również w celu zbadania górnego odcinka pochwy, jajników, tylnej powierzchni macicy, szyjki macicy, zagłębienia maciczno-odbytniczego. Dzięki niemu można również zbadać główkę płodu. W przypadku mężczyzn jest ono przydatne w diagnostyce nasieniowodów, pęcherza moczowego, gruczołów krokowych, opuszka prącia i pęcherzyków nasiennych. Dla obu płci wykorzystuje się go w celu rozpoznania hemoroidów.