Najważniejsze zagadnienia dotyczące raka prostaty

Wcześniej pisaliśmy o jednym z najczęstszych nowotworów dotykających kobiety jakim jest rak piersi.

W tym artykule postaramy się poszerzyć wiedzę dotyczącą raka prostaty, który jest najczęściej występującym nowotworem u mężczyzn.

Rak prostaty jest złośliwym rozrostem prostaty znajdującej się u podstawy pęcherza moczowego.

Wyróżnia się 3 podtypy raka prostaty:

– wczesny (nowotwór nie atakuje innych części ciała)

– zaawansowany miejscowo ( nowotwór atakuje okoliczne tkanki)

– zaawansowany przerzutowy ( przerzuty, najczęściej do kości)

Rak prostaty w większości przypadków rozwija się bezobjawowo. Rozwój nowotworu może trwać wiele lat. Guz najczęściej daje objawy, gdy ma już określoną wielkość i naciska na cewkę moczową. Powoduje to problemy z oddawaniem moczu, słaby lub nieregularny przepływ moczu, ból podczas oddawania moczu lub częste wizyty w toalecie. Te objawy nie zawsze muszą być dowodem na występowania raka prostaty, jednak należy nie zwlekać i udać się jak najszybciej do lekarza.

Objawy świadczące o zaawansowanej formie raka to relatywnie duży spadek masy ciała, utrata apetytu czy stały ból kości.

Przyczyny powstania raka prostaty, tak jak nowotworu piersi nie są do końca znane, jednak można wyszczególnić czynniki, które zwiększają ryzyko zachorowania na ten nowotwór. Do tych czynników zaliczamy głównie:

– wiek mężczyzn ( udowodniono, że największe ryzyko zachorowania wzrasta po 50. roku życia, u młodszych mężczyzn ryzyko jest bardzo małe)

– rasa ( u mężczyzn rasy czarnej ryzyko jest znacznie większe w porównaniu do mężczyzn rasy białej czy azjatyckiej)

– wywiad rodzinny ( jeżeli w bliskiej rodzinie wystąpiły nowotwory, głównie rak prostaty i rak piersi, ryzyko zachorowania wzrasta)

– wysiłek fizyczny i zdrowy tryb życia zmniejsza ryzyko zachorowania na ten nowotwór.

Znanymi metodami diagnozowania raka prostaty są:

– badanie poziomu PSA we krwi

– badanie per rectum

– biopsja

– ultrasonografia przezodbytnicza (TRUS)

– tomografia komputerowa miednicy i jamy brzusznej

We wczesnym stadium raka prostaty, gdzie guz jest ograniczony do gruczołu krokowego możliwych jest kilka sposobów leczenia, takich jak:

– chirurgiczne usunięcie gruczołu krokowego

– radioterapia lub hormonoterapia stosowana w niektórych przypadkach.

Ogólne leczenie raka prostaty uzależnione jest od stopnia jego zaawansowania. Lekarz musi również wziąć pod uwagę inne czynniki zanim podejmie decyzję o sposobie leczenia:

– ogólny stan zdrowia pacjenta

– poziom PSA

– skutki uboczne zastosowanego leczenia

– opinie i zdanie pacjenta na temat leczenia oraz ewentualnych skutków ubocznych.

Ogólne leczenie nowotworu możemy podzielić na dwa rodzaje:

– radykalne, którego celem jest całkowite wyleczenie pacjenta

– paliatywne mające na celu wydłużenie czasu życia oraz poprawę komfortu pacjenta.

Radioterapia jest dobrym rozwiązaniem dla mężczyzn u których nie można przeprowadzić zabiegu operacyjnego. Stosowana jest głównie w sytuacji, gdy rak rozrósł się poza prostatę. Hormonoterapia natomiast stosowana jest w sytuacji, gdy występują liczne przerzuty. Jest również leczeniem uzupełniającym przy radioterapii oraz u pacjentów, u których niemożliwy jest zabieg chirurgiczny.

W leczeniu raka prostaty stosowane są także odpowiednie leki. W tej grupie możemy wyróżnić: kabazitaxel, prednizon, denosumab.

Efektami ubocznymi wszystkich form leczenia mogą być:

– zaburzenia wzwodu

– zmniejszone libido

– problemy ze współżyciem seksualnym

-nietrzymanie moczu